دوستان تایبادی

این ها واژگانی هستند که یکی از دوستان دوران تحصیل در یکی از گروه های مشترک گذاشته و لهجه محلی خود را ، که ایشان اصالتا بردسکنی بودند معرفی کرده بود. من هم دیدم شباهت زیادی هست بین لهجه بومی اونا و ما.لذا با اندکی دخل و تصرف و ویرایش برای استفاده شما عزیزان انتقال دادم. امید است منظور نظر قرار گیرد. پخپوله...قلقلک منگال یا تَوقاچ... داس تَکَ....بز نر گوش خِزَک....هزارپا خوره....موریانه تغار....کاسه مسی بزرگ که برای خمیر کردن استفاده می شد....

بعضی کلمات و اصطلاحات کاربردی در امور دام ما در دهه های گذشته. گاش: محل نگهداری گوسفند در کوه و صحرا که معمولا با سنگ چین ویا خار و بوته دیواره ای یک متری درست می کردند با یک ورودی که شبها گوسفندها را در آن برای حفاظت از باد و سرما وگرگ دور هم جمع می کنند. خوال : معمولا در کوهپایه ها گوسفندان را در شیب ملایم تپه های جنوبی که گرمتر است و باد کمتری دارد برای استراحت می خواباندند که خوال می گفتند. پیلَو : مکانی را گویند که گوسفندان را برای دوشیدن به آنجا می...